จุดเริ่มต้นของอาการใจอ่อน ในโลกของความสัมพันธ์
เคยสงสัยไหม เวลาที่มีคนขอให้ช่วย ปากมันลั่น ให้รับคำทันที ทั้งที่จริงๆ ไม่อยากทำ เข้าชมเว็บไซต์ พอวางสายหรือแยกตัวออกมา ความเครียด ก็ลอยขึ้นมาจุกที่หน้าอก นี่ไม่ใช่แค่ความสุภาพ แต่นักจิตวิทยาเรียกมันว่า "การตอบสนองแบบประจบประแจง" (Fawning) ซึ่งมันฝังรากอยู่ใน สัญชาตญาณ ของเรา ลึกกว่าที่คิด
กลไกการเอาตัวรอดที่สี่ เมื่อสู้ไม่ได้หนีไม่พ้น
ที่ผ่านมาเราเข้าใจว่า เมื่อมนุษย์เจอภัยคุกคาม เราจะมี 3 ทางเลือก คือ สู้ (Fight), หนี (Flight), หรือหยุดนิ่ง (Freeze) แต่ความจริงยังมีอีกทางหนึ่ง นั่นคือการ ประจบประแจง (Fawn) ที่บัญญัติโดย พีท วอล์กเกอร์
ลักษณะเด่นของอาการนี้คือ:- เสนอตัวช่วยเหลือ ทั้งที่ไม่ได้ถูกขอ
- ลบล้างขอบเขตส่วนตัวทิ้ง เพื่อรักษาบรรยากาศให้สงบ
- ไม่กล้าแสดงความเห็นต่าง เพราะกลัวโดนเกลียด
- เป็นนักพยากรณ์อารมณ์ ตลอดเวลา
เหตุผลที่เราต้องเป็นเด็กดี ในบ้านที่ตึงเครียด
กลไกนี้ถูกสร้างขึ้น แต่มันคือบทเรียนจากวัยเด็ก ลองนึกภาพเด็กที่โตมา ในครอบครัวที่อารมณ์แปรปรวน เด็กคนนั้นจะเรียนรู้อย่างรวดเร็วว่าทางที่ รอดพ้นความวุ่นวาย คือการ "อย่าสร้างปัญหา" ต้องทำตัวเป็นเด็กดี จนสุดท้าย สิทธิในการพูดว่าไม่หายไป และเมื่อเวลาผ่านไป นิสัยนี้ก็ติดตัวมาจนโต
เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ ที่ทำให้เราปฏิเสธคนไม่เป็น
งานวิจัยทางจิตวิทยา พิสูจน์แล้วว่า ร่างกายของเราตอบสนองด้วยเคมีบางอย่าง ที่ชื่อว่า ออกซิโทซิน (Oxytocin) หรือฮอร์โมนแห่งความผูกพัน เมื่อเราเครียด ร่างกายจะผลักดันให้เราเข้าหาคนอื่น แทนที่จะปฏิเสธ นี่คือวิธีรักษาตัวรอดแบบละมุน แต่ผลข้างเคียงคือเราจะ ลืมวิธีปฏิเสธคน
วิธีสร้างขอบเขตใหม่ เพื่อชีวิตที่สมดุล
การตระหนักถึงอาการฟอว์นนิง คือจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ เราต้องอนุญาตให้ตัวเองเห็นต่าง ความสุภาพไม่ได้กำหนดว่า เราต้องสละสิทธิ์ของตัวเองทั้งหมด ค่อยๆ ฝึกปฏิเสธในเรื่องที่ไม่อยากทำ แล้วคุณจะพบว่า มิตรภาพที่ยั่งยืน ไม่ได้มาจากการประจบประแจง อย่างแท้จริง